Wat is een professioneel trackrecord voor een kunstenaar?

Misschien vraagt een open call om een professioneel trackrecord.

Je kijkt naar je cv en vraagt je af wat daar eigenlijk mee wordt bedoeld.

Tellen groepstentoonstellingen mee?

Een residentie?

Een opdracht?

Een subsidie?

Een project dat je zelf hebt georganiseerd?

En wat als je werk sterk is, maar je cv nog kort?

Er bestaat geen universeel aantal tentoonstellingen, jaren of prestigieuze instellingen waarmee de geschiedenis van een kunstenaar ineens een professioneel trackrecord wordt.

Fondsen, opdrachten en programma's gebruiken het begrip op verschillende manieren.

Een bruikbaar uitgangspunt is:

een professioneel trackrecord is de gedocumenteerde geschiedenis van professionele artistieke activiteit waarmee een fonds, jury of instelling jouw ervaring kan begrijpen.

Die geschiedenis kan bestaan uit tentoonstellingen, opdrachten, publieke presentaties, subsidies, residenties, publicaties, verkopen, prijzen of onafhankelijke projecten.

Maar wat relevant is, hangt af van de opportunity.

Een publieke kunstopdracht kan vooral kijken naar eerdere ervaring met het uitvoeren van vergelijkbare projecten.

Een residentie kan veel meer waarde hechten aan je huidige praktijk en onderzoek.

Een subsidie kan kijken naar recent werk en professionele activiteit.

En een programma voor beginnende kunstenaars kan bewust een veel kortere professionele geschiedenis verwachten.

De nuttige vraag is daarom niet:

Is mijn cv indrukwekkend genoeg?

maar:

Welk professioneel bewijs heb ik al opgebouwd, en wat vraagt deze specifieke opportunity mij eigenlijk te laten zien?

1. Je trackrecord is niet hetzelfde als je cv

Deze begrippen worden makkelijk door elkaar gehaald.

Je trackrecord is de professionele activiteit die daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.

Je cv is één manier om die activiteit vast te leggen en te communiceren.

Je portfolio laat het werk zelf zien.

Een biografie beschrijft je praktijk en geselecteerde delen van je professionele geschiedenis in verhalende vorm.

Deze documenten kunnen elkaar overlappen, maar ze hebben verschillende functies.

Canada Council vraagt kunstenaars bijvoorbeeld om publieke presentaties te registreren met informatie als datum, titel, soort activiteit, rol, locatie en wie het werk presenteerde. De richtlijnen bieden ook ruimte voor categorieën zoals residenties, prijzen, onderwijs en onafhankelijk werk. ^↗

Het Mondriaan Fonds vraagt eveneens om een cv en visuele documentatie als afzonderlijke onderdelen. Bij de beoordeling van professionele activiteit kunnen onder meer tentoonstellingen, verkopen, publicaties, aankopen, opdrachten, subsidies en prijzen een rol spelen, terwijl de visuele documentatie het werk zelf laat zien.

Dus:

je portfolio laat zien wat je maakt.

Je trackrecord laat zien wat er professioneel rondom die praktijk is gebeurd.

Je cv maakt die geschiedenis leesbaar.

Een mooi vormgegeven cv kan sterk werk niet vervangen.

Maar waardevolle professionele activiteit kan ook verrassend moeilijk bruikbaar worden als je die nooit goed hebt vastgelegd.

2. Er bestaat geen universeel minimum voor een trackrecord

Dit is een van de belangrijkste dingen om te begrijpen.

Verschillende organisaties hanteren heel verschillende drempels.

Een gepubliceerde, inmiddels gesloten Visual Arts Project Award van de Arts Council of Ireland vroeg kunstenaars om een professioneel trackrecord binnen beeldende-kunstcontexten aan te tonen en daarvoor een afzonderlijk cv of biografie aan te leveren. ^↗

Het huidige algemene artist profile van Canada Council gebruikt een concretere toets. Naast andere voorwaarden wordt gekeken naar passende vergoeding binnen de praktijk en regio, gecombineerd met óf minimaal één jaar artistieke praktijk en ten minste twee publieke artistieke activiteiten, óf minimaal twaalf maanden werk in een kunstgerelateerde professionele rol. Activiteiten die uitsluitend werden uitgevoerd om aan opleidingseisen te voldoen, tellen binnen die toets niet mee. ^↗

Een gepubliceerde regeling van de British Columbia Arts Council uit 2024/25 gebruikte voor gevestigde beeldend kunstenaars een veel nauwere toets: professioneel gecureerde tentoonstellingen waarvoor een kunstenaarshonorarium was betaald, terwijl er ook een alternatieve route bestond voor bepaalde culturally specific practices. ^↗

Het Mondriaan Fonds gebruikt weer een ander model. Bij een regeling wordt niet alleen gekeken óf activiteiten op een cv staan, maar ook naar de locatie en betekenis van tentoonstellingen, verkopen, publicaties, aankopen, opdrachten, subsidies en prijzen. ^↗

Dat zijn niet vier varianten van één internationale regel.

Het zijn vier verschillende institutionele toetsen.

Daarom is advies zoals:

"Je hebt vijf tentoonstellingen nodig voordat je een trackrecord hebt"

meestal niet bruikbaar, tenzij een specifiek programma dat daadwerkelijk zegt.

3. Een langer cv is niet automatisch een sterker trackrecord

Meer regels kunnen betekenen dat je meer hebt gedaan.

Ze betekenen niet automatisch dat je relevantere ervaring hebt.

Stel je twee kunstenaars voor.

De ene heeft aan tien kleine groepstentoonstellingen meegedaan.

De andere heeft één omvangrijke publieke opdracht uitgevoerd met een opdrachtgever, budget, productieproces en installatie.

Wie heeft het sterkste trackrecord?

Daar bestaat geen universeel antwoord op.

Voor een publieke kunstopdracht kan de vergelijkbare uitvoeringspraktijk van de tweede kunstenaar bijzonder relevant zijn.

Voor een tentoonstellingsprogramma kan de presentatiegeschiedenis van de eerste kunstenaar meer betekenis hebben.

Voor een residentie zijn beide aantallen misschien niet eens de belangrijkste vraag. Het programma kan veel sterker kijken naar het werk, de onderzoeksrichting en de aansluiting op de residentie.

Daarom is relevantie belangrijk.

Het sterkste bewijs is vaak niet de meest prestigieus klinkende regel.

Het is het bewijs dat helpt antwoord te geven op de vraag die de opportunity daadwerkelijk stelt.

4. Wat kan als professioneel bewijs tellen?

Afhankelijk van de regeling en de praktijk kan professioneel bewijs bijvoorbeeld bestaan uit:

• tentoonstellingen;
• opdrachten;
• projecten in de publieke ruimte;
• subsidies;
• residenties;
• fellowships;
• publicaties;
• aankopen;
• prijzen;
• gejureerde selecties;
• screenings;
• curatoriële projecten;
• artist-run programma's;
• professioneel gepresenteerd onafhankelijk werk;
• verkopen;
• betaalde artistieke activiteit;
• onderwijs of ander kunstgerelateerd werk wanneer dat relevant is voor de toets.

Niet iedere instelling accepteert al deze vormen.

En ze wegen niet noodzakelijk even zwaar.

Canada Council laat bijvoorbeeld expliciet toe dat onafhankelijk werk als aparte categorie in een kunstenaars-cv wordt opgenomen, naast publieke presentaties, residenties, prijzen en andere activiteiten.

Ook professioneel kunstenaarsonderzoek van Creative Australia gebruikte een ander model. Voor beeldend kunstenaars kon de screening onder meer bestaan uit professioneel tentoongesteld of in opdracht gemaakt werk, een substantieel oeuvre, opleiding of een kunstenaarsbeurs. ^↗

Dat was een onderzoeksmethode.

Geen internationale subsidieregel.

De conclusie is dus niet dat alles meetelt.

De conclusie is dat professioneel bewijs verschillende vormen kan aannemen.

5. Iets kan in de ene context meetellen en in een andere niet

Hier ontstaat vaak verwarring.

Een studentententoonstelling kan heel logisch op het persoonlijke cv van een beginnende kunstenaar staan.

Maar dat betekent niet dat ieder fonds die tentoonstelling als professionele activiteit beschouwt.

Canada Council sluit binnen de huidige profile-test activiteiten uit die uitsluitend zijn uitgevoerd als onderdeel van een opleiding.

Ook bepaalde bewijsregels van Arts Council England voor Global Talent sluiten studentenwerk uit. ^↗

Tegelijkertijd kan een early-career programma juist nauwelijks eerdere institutionele ervaring verwachten.

Hetzelfde geldt voor andere soorten activiteit.

Een residentie kan een belangrijk onderdeel van je professionele geschiedenis zijn.

Maar één specifiek immigratiesysteem kan tegelijkertijd bepalen dat deelname aan een residentie niet geldt als bewijs van een bepaald soort professionele appearance.

Een website kan een uitstekend archief van je werk zijn.

Maar dat betekent niet dat een website-link automatisch een verplicht cv of formeel bewijsstuk kan vervangen.

De relevante regel is altijd de regel van de opportunity waar je op dat moment naar kijkt.

6. Zelfgeorganiseerd werk kan professioneel bewijs zijn

Een professioneel trackrecord hoeft niet in een groot museum of commerciële galerie te beginnen.

Sommige systemen erkennen expliciet onafhankelijke of artist-run activiteit.

Canada Council laat onafhankelijk werk toe als benoembare categorie in een kunstenaars-cv en gebruikt publieke toegankelijkheid als belangrijk onderdeel van de profile-test.

Artist-run organisaties kunnen bovendien onder duidelijk professionele voorwaarden functioneren.

Forest City Gallery beschrijft zichzelf bijvoorbeeld als een artist-run centre, betaalt exposerende en sprekende kunstenaars volgens CARFAC-tarieven en ontvangt publieke kunstfinanciering. ^↗

Het Artists Run Chicago Fund van Hyde Park Art Center heeft artist-run platforms ondersteund die publieke opportunities voor andere kunstenaars creëren, ook wanneer die platforms buiten traditionele institutionele infrastructuur opereren. ^↗

Ook de gepubliceerde richtlijnen van het Glasgow International Open Programme 2026 accepteerden artist-led initiatives, artist-run spaces, onafhankelijke curatoren en community groups naast individuele kunstenaars. ^↗

Dat betekent niet dat iedere zelfgeorganiseerde tentoonstelling automatisch dezelfde professionele waarde heeft als iedere institutionele tentoonstelling.

De context blijft belangrijk.

Vragen kunnen bijvoorbeeld zijn:

Was het werk publiek toegankelijk?

Was er een herkenbaar programma of professionele context?

Is het project gedocumenteerd?

Was er curatie?

Werden kunstenaars betaald?

Waren er andere kunstenaars of een publiek bij betrokken?

Wat was jouw eigen rol?

Zelfgeorganiseerd betekent niet automatisch onprofessioneel.

Maar iets professioneel noemen maakt ook niet iedere private activiteit gelijkwaardig.

7. Blanka Amezkua bouwde publieke activiteit in haar eigen huis

Kunstenaar Blanka Amezkua is daar een goed voorbeeld van.

In 2008, hetzelfde jaar waarin ze deelnam aan het Artist in the Marketplace-programma van het Bronx Museum, begon ze het Bronx Blue Bedroom Project in haar eigen huis. ^↗

Andere kunstenaars werden uitgenodigd om telkens een maand werk in haar slaapkamer te installeren. ^↗

Zo ontstond een publiek gedocumenteerde geschiedenis van tentoonstellingen, bezoekers, gesprekken en community activity.

Later organiseerde ze opnieuw een artist-run space vanuit haar woonkamer en startte ze ook een kunstruimte in Athene.

Amezkua heeft beschreven dat ze deze artist-run ruimtes niet los ziet van haar eigen kunstenaarspraktijk.

Ze heeft ook verteld hoe het openen van de slaapkamer contacten creëerde met bezoekers en organisaties uit de buurt.

Dat betekent niet:

organiseer tentoonstellingen in je slaapkamer en je carrière volgt vanzelf.

Haar deelname aan een institutioneel programma, latere residenties, subsidies en tentoonstellingen bestaan naast haar zelfgeorganiseerde activiteit.

We kunnen van die volgorde geen causale ladder maken.

Wat haar voorbeeld wel laat zien is eenvoudiger:

publieke professionele activiteit kan ook ontstaan binnen een context die de kunstenaar zelf helpt creëren.

8. Amirali Ghasemi bouwde infrastructuur omdat er weinig beschikbaar was

Amirali Ghasemi beschrijft een andere vorm van zelfgeorganiseerde praktijk.

Als jonge kunstenaar in Teheran begon hij een ongebruikte parkeerplaats van zijn familie te gebruiken voor tentoonstellingen. ^↗

Later richtte hij samen met anderen een online platform op en ontwikkelde hij verschillende onafhankelijke initiatieven rond tentoonstellingen, moving image, archieven en festivals.

In zijn eigen verhaal ontstonden deze ruimtes mede omdat institutionele infrastructuur en werkruimte beperkt beschikbaar waren.

De fysieke garage en het online platform hadden verschillende functies.

De ene creëerde lokaal een plek waar mensen samenkwamen en werk konden zien.

Het andere maakte het mogelijk om de activiteit buiten die directe omgeving te laten circuleren.

Ook hier is het punt niet dat de garage automatisch latere internationale activiteit veroorzaakte.

Het relevante deel van het verhaal is dat zijn vroege professionele record niet alleen bestond uit geselecteerd worden door andere mensen.

Het bestond ook uit het creëren van een publieke structuur waarin artistiek werk kon bestaan.

9. Een opdracht bouwt een ander soort bewijs op

Zelfgeorganiseerde activiteit is maar één route.

Een opdracht kan een ander soort professioneel bewijs opleveren.

Het gedocumenteerde werk van Xandra van der Eijk rond Utrecht is daar een bruikbaar voorbeeld van.

Een publiek onderzoeksprogramma waarbij de gemeente betrokken was, werd gevolgd door een gemeentelijke kunstopdracht voor de Van Sijpesteijntunnel. ^{↗ ↗}

Die opdracht documenteert dingen die een gewone tentoonstellingsregel niet noodzakelijk laat zien:

• een opdrachtgever;
• een specifieke publieke locatie;
• een voorgesteld kunstwerk;
• professionele samenwerking rondom een project in de openbare ruimte.

Het eerdere programma en de latere opdracht zijn in die volgorde gedocumenteerd.

Dat bewijst niet dat het eerste het tweede heeft veroorzaakt.

Maar voor een kunstenaar die later op een andere publieke opdracht reageert, kan dergelijke gedocumenteerde ervaring relevant zijn op een manier waarop een totaal andere tentoonstelling dat misschien niet is.

Dat is wat een contextueel trackrecord betekent.

10. Niet iedere professionele activiteit hoort in dezelfde categorie

Susannah Papish geeft een belangrijk tegenvoorbeeld voor de neiging om alles op één professionele ladder te zetten.

Ze richtte samen met iemand anders boundary op, een artist-run tentoonstellingsproject in een omgebouwde garage in Chicago.

Het project werd publiek toegankelijk en verscheen later op een lijst van platforms die door een artist-run fund werden ondersteund.

Maar Papish beschrijft de galerie zelf als een afzonderlijk curatorieel project naast haar schilderpraktijk. ^↗

Dat onderscheid is belangrijk.

Tentoonstellingen organiseren voor andere kunstenaars kan waardevolle professionele ervaring zijn.

Het kan bijvoorbeeld iets laten zien over:

• cureren;
• organiseren;
• programmeren;
• community activity;
• professionele relaties.

Maar het is niet automatisch hetzelfde bewijs als het tentoonstellen van je eigen werk.

De nuttige vraag is altijd:

Wat toont deze activiteit daadwerkelijk aan?

Dat zegt veel meer dan alleen de vraag of iets op je cv mag staan.

11. Hoe bouw je een trackrecord op als opportunities er al om vragen?

Dit is de frustrerende paradox voor beginnende kunstenaars.

Om ervaring op te bouwen heb je opportunities nodig.

Maar sommige opportunities vragen al om ervaring.

Het belangrijke verschil is dat niet iedere opportunity dezelfde instapdrempel heeft.

Recente gepubliceerde programma's laten verschillende modellen zien.

De New Contemporaries-call van 2026 richtte zich op emerging en early-career kunstenaars en vroeg om actueel werk en een uitleg van hoe het programma de kunstenaar kon ondersteunen. In de gepubliceerde criteria stond geen vereiste voor een museumtentoonstelling, galerievertegenwoordiging of een minimumaantal eerdere exposities. ^↗

Het LIFT-programma van de Native Arts and Cultures Foundation stond binnen de specifieke toelatingsvoorwaarden voor Native artists in de Verenigde Staten expliciet open voor emerging artists met weinig of geen ervaring met publiek tentoonstellen of presenteren. ^↗

Een fellowship van Queens Museum en Jerome Foundation voor emerging artists gebruikte bewust een ervaringsperiode en sloot kunstenaars juist uit wanneer hun carrière al bepaalde grote institutionele drempels had overschreden. ^↗

Arts Council England's Developing Your Creative Practice gebruikte weer een ander model: er moest al enige praktijkgeschiedenis zijn, maar geen vast aantal museum- of galerietentoonstellingen. ^↗

Deze programma's hebben totaal verschillende doelgroepen en toelatingsvoorwaarden.

Ze zijn niet onderling uitwisselbaar.

Wat ze wel laten zien is dat het professionele veld instappunten én gevorderde opportunities bevat.

Je hoeft niet voor iedere opportunity in aanmerking te komen om ergens passend te kunnen beginnen.

12. Verschillende opportunities bouwen verschillend bewijs op

Hier worden professionele opportunities bijzonder relevant voor een kunstenaarscarrière.

Een tentoonstelling kan toevoegen:

• publieke presentatie;
• documentatie;
• een curatoriële context;
• contact met publiek.

Een residentie kan toevoegen:

• onderzoek;
• een periode van geconcentreerd werken;
• nieuw werk;
• professionele relaties;
• een institutionele context.

Een subsidie kan toevoegen:

• gefinancierde ontwikkeling;
• middelen;
• externe selectie;
• de mogelijkheid om werk te realiseren.

Een opdracht kan toevoegen:

• betaalde professionele activiteit;
• ervaring met uitvoering;
• samenwerking met een opdrachtgever of instelling;
• verantwoordelijkheid voor budget of productie;
• een gerealiseerd project.

Een prijs of gejureerd programma kan toevoegen:

• externe selectie;
• publieke presentatie;
• financiering;
• publicatie;
• of een combinatie daarvan.

Geen van deze dingen maakt een carrière automatisch sterker.

De belangrijke vraag is:

Wat laat deze opportunity daadwerkelijk achter?

Dat antwoord kan veel nuttiger zijn dan alleen vragen of iets goed op je cv staat.

13. Documentatie maakt een trackrecord bruikbaar

Misschien heb je al meer professionele activiteit dan je huidige cv zichtbaar maakt.

Je hebt misschien deelgenomen aan een tentoonstelling, maar nooit goed vastgelegd:

de datum,

locatie,

curator,

plaats,

of het een solo- of groepstentoonstelling was.

Misschien heb je een opdracht uitgevoerd maar nooit goede professionele beelden bewaard of genoteerd wie de opdrachtgever was.

Misschien is een publiek project inmiddels van internet verdwenen.

Professionele activiteit en professionele documentatie zijn niet hetzelfde.

Maar wanneer een andere instelling later je geschiedenis moet beoordelen, kan slechte documentatie echte ervaring moeilijk leesbaar maken.

Canada Council vraagt kunstenaars bijvoorbeeld informatie vast te leggen zoals datum, titel, type presentatie, rol, locatie en presenterende organisatie.

Andere regelingen vragen eveneens om data, locaties, organisaties en de aard van de activiteit.

Dus voordat je automatisch concludeert dat je nóg een opportunity nodig hebt, is een andere vraag zinvol:

Heb ik de professionele activiteit die ik al heb goed gedocumenteerd?

14. Lees de eis voordat je bepaalt of je trackrecord sterk genoeg is

Wanneer een opportunity om een professioneel trackrecord vraagt, kijk dan eerst welke functie die eis heeft.

Het kan gaan om:

Harde toelatingseis

Je moet een bepaald soort of een bepaalde hoeveelheid eerdere ervaring hebben.

Bewijsstuk

Je moet een cv of biografie indienen zodat de organisatie je professionele geschiedenis kan bekijken.

Beoordelingscriterium

Een jury beoordeelt je eerdere ervaring samen met de kwaliteit van het werk en voorstel.

Relevante ervaring

Het programma wil bewijs dat je realistisch kunt uitvoeren wat je voorstelt.

Dat zijn verschillende situaties.

Een opdrachtgever voor kunst in de publieke ruimte die vergelijkbare uitvoeringservaring vraagt, stelt niet dezelfde vraag als een emerging-artist programma dat vooral actueel werk beoordeelt.

Voordat je jezelf afwijst omdat je cv kort voelt, lees eerst wat de call werkelijk vraagt.

15. Kijk welk bewijs je al hebt opgebouwd

Een nuttige diagnose is niet:

Hoe indrukwekkend is mijn cv?

Probeer deze vragen.

Oeuvre

Heb ik voldoende ontwikkeld werk dat duidelijk laat zien welke praktijk ik momenteel opbouw?

Publiek bewijs

Is een deel van dat werk terechtgekomen in contexten buiten mijn eigen studio?

Documentatie

Kan ik duidelijk laten zien wat er gebeurde, waar, wanneer en in welke rol?

Relevantie

Sluit mijn bestaande ervaring aan bij de opportunities waarop ik hierna wil reageren?

Betaalde professionele activiteit

Heb ik, waar relevant, ervaring opgebouwd met honoraria, opdrachten, verkopen of gefinancierd werk?

Uitvoering

Als ik complexere projecten wil doen, kan ik laten zien dat ik iets vergelijkbaars heb afgerond?

Relaties

Hebben eerdere professionele contexten mij verbonden met kunstenaars, curatoren, opdrachtgevers, instellingen of andere mensen die relevant zijn voor mijn praktijk?

Continuïteit

Is er genoeg bewijs voor iemand anders om te begrijpen dat dit een actieve praktijk in ontwikkeling is?

Je hoeft niet op iedere categorie een perfect antwoord te hebben.

Verschillende kunstenaarspraktijken en verschillende opportunities hebben ander bewijs nodig.

Het doel is begrijpen waar de bruikbare lacune zit.

16. Bouw de volgende nuttige laag op, niet simpelweg nog een cv-regel

Een professioneel trackrecord groeit door activiteit.

Maar het doel is niet de langst mogelijke lijst maken.

Als je al veel tentoonstellingen hebt maar weinig ervaring met het uitvoeren van opdrachten, dan lost nog een willekeurige tentoonstelling misschien niet het gat op dat je daadwerkelijk wilt dichten.

Als je sterk werk hebt maar weinig publieke presentatie, kan een passende tentoonstelling of een gejureerd programma waardevol zijn.

Als je opdrachten hebt uitgevoerd maar de documentatie slecht is, kan het beter documenteren van die opdrachten belangrijker zijn dan meteen weer een nieuwe opdracht aannemen.

Als je praktijk sterk onderzoeksgericht is, kan een residentie of ontwikkelingssubsidie relevanter zijn dan een opportunity die vooral op verkoop is gericht.

En als je nog dicht bij het begin staat, kan een programma dat specifiek is ontworpen voor emerging artists veel logischer zijn dan steeds reageren op opportunities die voor gevestigde praktijken zijn bedoeld.

Een professioneel trackrecord is daarom niet iets wat je ooit afmaakt.

Het is een registratie van wat je praktijk al heeft gedaan.

En de nuttigste volgende opportunity is niet noodzakelijk de meest prestigieuze.

Het is de opportunity die werkelijk past bij wat je als volgende wilt opbouwen.

De nuttige vraag is niet: "Heb ik genoeg?"

Er bestaat geen internationaal antwoord op:

Hoeveel trackrecord is genoeg?

Er bestaat alleen de eis die op dat moment voor je ligt.

Voor de ene opportunity kan je huidige geschiedenis ruim voldoende zijn.

Voor een andere ontbreekt misschien specifieke ervaring die je nog niet hebt opgebouwd.

Dat is geen oordeel over hoe serieus je als kunstenaar bent.

Het is een vraag naar de aansluiting tussen je bestaande bewijs en een specifieke opportunity.

Vraag daarom in plaats van:

Is mijn trackrecord indrukwekkend genoeg?

liever:

Wat moet deze opportunity zien, wat kan ik al laten zien en welk professioneel bewijs zou voor mij werkelijk nuttig zijn om als volgende op te bouwen?

Dat geeft je iets veel bruikbaarders dan opnieuw een willekeurige carrièrebenchmark.

Het geeft richting.

Redactionele toelichting

Definities van professioneel trackrecord verschillen tussen fondsen, subsidies, residenties, opdrachten, beroepsorganisaties, immigratiesystemen en andere professionele contexten.

De voorbeelden in deze gids laten zien hoe specifieke instellingen professionele ervaring hebben gedefinieerd of gedocumenteerd. Ze vormen geen universele rangorde van tentoonstellingen, opdrachten, subsidies, residenties of zelfgeorganiseerde activiteit.

Sommige voorbeelden komen uit gepubliceerde rondes die inmiddels gesloten zijn en worden gebruikt omdat hun criteria laten zien hoe professioneel bewijs kan worden gedefinieerd. Gebruik altijd de actuele regels van de opportunity die je daadwerkelijk overweegt.

De individuele kunstenaarscases illustreren verschillende manieren waarop professionele activiteit gedocumenteerd kan worden. Ze tonen niet aan dat één activiteit latere carrière-uitkomsten heeft veroorzaakt.